بی روح ؛ مثل کازرون!

اين نوشتار بيش از آن كه بخواهد انتقادي باشد، مي‌خواهد به بررسي موضوعي بپردازد كه در صورت توجه بيشتر شهرداري و شوراي شهر مي‌تواند به يكي از ماندگارترين خدمات يك مسؤول در طول دوران مسؤوليتش بدل شود

کد خبر: ۱۱۶۳۷

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۸:۳۷

حتماً براي شما هم اتفاق افتاده كه گاهي با ديدن يك اثر هنري و يا تجسميِ به ظاهر ساده، منقلب شده،شاد شويد و يا حتّي به فكر فرو برويد. پس شايد همين كوتاه، تعبيری باشد بر تعريف بلند هنر. بيان احساسي، زيبا و از دل برآمده از يك دغدغه يا يك اعتقاد،يا هر چه كه شما اسمش را بگذاريد. حالا اين «دل ساز» ها مي‌خواهند بر دل و جان و روح مردم تأثير بگذارند، و كجا بايد باشند؟ در معرض چشم‌هاي آدم‌ها يا در پستوخانه‌ي دل هنرمندانش؟ مجموعه‌اي از اين احساس‌ها تبديل مي‌شود به هويتي كه شكل فرهنگي يك جامعه را تغيير داده و سطح تعاملات اجتماعي را ارتقا مي‌بخشد.

اين نوشتار بيش از آن كه بخواهد انتقادي باشد، مي‌خواهد به بررسي موضوعي بپردازد كه در صورت توجه بيشتر شهرداري و شوراي شهر مي‌تواند به يكي از ماندگارترين خدمات يك مسؤول در طول دوران مسؤوليتش بدل شود. يكي از مسايلي كه گاهی در بين فعالان فرهنگي و اجتماعي شهرستان كازرون محل بحث و تعارض بوده، اين سؤال است كه آيا شهرداري بايد بيشتر به بحث‌هاي زيربنايي مثل آسفالت كوچه پس كوچه‌ها، خيابان‌كشي و... بپردازد يا همّ و غمّ خود را معطوف به زيباسازي چهره و منظر شهر كند؟ و هيمن سؤال هميشه راه فراري بوده براي شوراهاي چهارگانه و شهرداران پرشمار كازرون كه با توجه به كمبود پول و اعتبار، پرداختن به هر كدام از اين موارد را با اولويت‌تر جلوه داده و از آن يكي فرار كنند. سؤالي كه اكنون مطرح است اين است كه پرداختن به زيربناها كي به اتمام مي‌رسد؟ و پرداختن به منظر سازي و زيباسازي چهره‌ي شهر از جمله بهبود وضعيت اسف‌بار ورودي‌هاي كازرون و استفاده از المان‌هاي شهري كِي آغاز مي‌گردد؟

اگر بخواهيم موشكافانه‌تر به قضيه بنگريم بايد بگوييم شهرداري و شوراي شهر كازرون هيچ‌گاه جهت‌گيري و رويكرد فرهنگي خاصي نداشته و كل فعاليت فرهنگی اش به فرهنگ‌سراي مرداني‌اي منحصر شده كه تاكنون «فعاليت‌هاي ميداني» خاصي نداشته است. به هر حال اين را بايد پذيرفت كه در ميان تمام سازمان‌ها و ارگان‌هاي دولتي و شبه دولتي، شهرداري و شوراي شهر مي‌توانند و بايد «مردم محورترين» نهاد باشند و به همين دليل انتظار داشتن يك «جهت‌گيري فرهنگي- اجتماعي » مشخص از شهرداري و شوراي شهر انتظار بي‌جايي نيست.

در سال‌هاي اخير استفاده از اِلمان‌ها، طرح‌هاي گرافيكي و مجسمه‌ها در ميادين،خيابان‌ها و بوستان‌ها در اكثر نقاط كشور به سرعت افزايش يافته كه ثمره‌ي آن خلق آثاري از هنرمندان و بعضاً بي‌هنراني بوده كه گاه بسيار قوي‌ گاه معمولي و گاه هم بسيار ضعيف بوده است كه اگر شهر كازرون را هم در زمره‌ي استفاده‌كنندگان از اين ابزار فرهنگي قرار دهيم(كه مطمئناً نمي‌توان قرار داد!) بي‌شك سطح كيفي آثار استفاده شده در كازرون در بازه‌ي سوم قرار خواهد گرفت!

به بيان ديگر با وجود آن كه هدف المان‌هاي شهري، ارتقاي سطح زيبايي بصري شهر، ايجاد شادابي و از همه مهم‌تر تزريق نوعي هويت شهري به مردم آن شهر است اما كازرون به شدت از نبود و كمبود چنین فضاهاي رنج مي‌برد. اگر نگاهي به ميادين و خيابان‌ها و بوستان‌هاي كازرون بيندازيد نه تنها نشاني از مجسمه‌ يا تنديس «مشاهير» كازرون وجود ندارد بلكه در يك مورد آن که مجسمه‌ي سلمان فارسي است ، به خاطر چهره‌ي نامتناسب و بی روحی كه دارد هيچ كدام از اهداف مدنظر را آن‌طور كه بايد و شايد دنبال نمي‌كند. در ساير المان‌هاي استفاده شده در سطح شهر فقط المان «میدان بسیج» و المان «دولچه» است كه شايد كمي بهتر از بقيه باشد كه آن هم نمي‌تواند پاسخ گوی همه نيازهاي شهر كازرون باشد. بقيه‌ي المان‌ها و به خصوص المان میدان شهدا هم هيچ معنا و مفهوم فرهنگي يا اجتماعي خاصي رادنبال نمي‌كند، شائبه‌دار بودنش به كنار!!!

قضيه آن‌جا ناراحت كننده‌تر مي‌شود كه بدانيم يكي از سرشناس‌ترين اساتيد مجسمه‌سازي كشور يعني استاد طاهر شيخ‌الحكمايي، كازروني است ، ولي نتوانسته‌اند يا نخواسته‌اند از ظرفيت ايشان و ساير هنرمندان و گرافيست‌هاي كازروني در اين حوزه استفاده كنند. حال آن كه با وجود برخوردداري كازرون از طبيعت و آثار باستاني خاص خود ، هيچ نماد خاصي براي كازرون وجود ندارد. علي ايّ حال تأكيد مي‌گردد مردم كازرون هم مثل ساير شهرهاي كشور حق دارند ، و انتظار دارند، كه موازي با ساخت «زيرسازي» هاي مورد ادعاي برخي‌ها، به منظرسازي و بهبود چهره‌ي خمود، پير و فرسوده‌ي كازرون به خصوص در ورودي‌ها و مركز شهر پرداخته شود و بالطبع جاي خالي المان‌هاي شهري مبتني بر هويت ديني، انقلابي، تاريخي و زيست محيطي در كازرون به شدت احساس مي‌شود. البته المان‌هايي كه در عين حال كه از كيفيت بصري زيبايي برخوردار باشد بتواند با كاهش اثرات مخرّب مناظر زشت شهري، آرامشي همراه با ارتقاي فرهنگ عمومي، اجتماعي و بصري در شهروندان كازرون ايجاد كند. در ادامه به مقايسه‌ي المان‌هاي استفاده شده در كازرون و ساير شهرهاي كشور مي‌پردازيم.

نویسنده: سینا پیروی