ابر پوهیزی

کد خبر: ۱۲۷۰۳

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۶

اَبرِ پوُهیزی رو دَرُ بون مُرواری بیزَن

پُش مَنقَل جونُم پُر تَش بُک که پُوهیزَن

هردَم که میا باد وُ شمشیر کشیدَش

هی بَلگِ درختا می دِرُوشَن وُ می ریزن

مِث مُخ تو زمین سفت کُ پات تا نری دَم باد

سِی بُک که چه مردونه وُ طیفون گِلُویزَن

مِث بادِ پوهیز که میکَشه لشکر سی درختا

دائم وُ دلُم کارِ غمِت جنگ و ستیزَن

داغِ تو رو دِلمَن که باکیم نیسه اَ سرما

تا وختی بیمیرُم اَلُوِ عشق تو تیزَن

اِی جون بِره اِمشُو غمِ تو نَمرِه اَ جونُم

مِی سَر اَدَتَن کُج بِرِه مِهمون عزیزَن

اُفتو مُ وُ ماهِ مُ تونی پیش رو جوهونِت

او کیش غلومت دس به سینه ایکی کنیزَن

هم آرزو چیشت داره دِلُم هم وایهِ بوس

دسِش اَ غوره نَمرَسِه تو فکرِ مَویزَن

نویسنده: محسن پزشکیان