دیدگاه فرهیختگان کازرونی درباره روز کازرون - 4

دستم را بالا مي‌برم

روز كازرون بايد يك شرايط همگاني يا عامه پسند فراگير داشته باشد كه در آن روز يك عمل يا رفتار يا سنتي عموم مردم انجام مي‌دهند و مردم از اين كارشان لذت برده و يا راضي هستند و يك همگرايي خاص بين مردم بوجود مي‌آيد كه من تا الان كه پنجاه و اندي سال دارم، چنين رسمي نديده‌ام.

کد خبر: ۱۲۷۶۸

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۲:۳۰

در ابتدا بايد بگويم من از تاريخچه و شيوه نام‌گذاري شهرها اطلاعي ندارم، بنابراين دست خود را بالا ميبرم. اما چون لطف كرديد و پيام داديد، چند مورد به نظرم مي‌آيد كه عنوان مي‌كنم:

قطعا روز كازرون بايد يك شرايط همگاني يا عامه پسند فراگير داشته باشد كه در آن روز يك عمل يا رفتار يا سنتي عموم مردم انجام مي‌دهند و مردم از اين كارشان لذت برده و يا راضي هستند و يك همگرايي خاص بين مردم بوجود مي‌آيد كه من تا الان كه پنجاه و اندي سال دارم، چنين رسمي نديده‌ام.

دوم اينكه اگر تنها يك نام باشد و ديگر هيچ، فايده‌اي ندارد. يعني كار خاصي در تدام نام گذاري نباشد بي ارزش است و پس از چند صباحي به فراموشي مي‌رود.

سوم در شهرها به نام يكي از بزرگان و انديشمندان و يا رخداد و واقعه‌اي خاص كه ماندگاري‌اش  مردم آن شهر را به غرور و بالندگي وا مي‌دارد به عنوان روز آن شهر نام گذاري مي‌شود كه متاسفانه آنقدر اين كارهاي كليشه‌اي در كشور و شهر تكرار شده كه براي مردم ديگر جالبي و جذابيت ندارد

چهارم متولي آن است؛ كه چه كسي يا كساني، چه نهادي يا ارگاني يا سازماني متولي آن باشد كه به مرور زمان به چنگ سليقه نيافتد (13 آبان را در نظر بگيريد).

در رابطه با پيشرفت و توسعه شهر بواسطه نام گذاري بنظر چنگي به دل نزند. البته اين‌ها را از سر نا اميدي نگفتم، از سر تجربه‌اي كه داشتم گفتم. بايد ببخشيد. امسال روزي در تقويم بسيج به نام كازرون ثبت شد كه كاربرد خاص دارد و آينده شاهد كاركرد آن خواهيم بود. اگرچه خود از خانواده شهيد و رزمنده هستم، اما ماندگاري‌اش تا زمان كاربردش است.

نویسنده: حسين پيروان