شهری یا روستایی

کد خبر: ۱۷۳۴۹

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۳:۴۵

این مزخرف‌ترین بحث است اگر که بین مردم بخواهد رایج شود و اگر که کسی یا کسانی به آن دامن بزنند...

امروزه در همسایگی همه ی ما ممکن است یک خانواده حضور داشته باشد که از روستا به کازرون مهاجرت کرده باشند و البته از سال ها قبل یا همین دیروز و امروز در نیمکت کلاس درس، بغل دست فرزند ما یک روستا زاده در حال درس خواندن است و خیلی هم موفق!

اصلاً بگذارید تا با یک دید دیگر به این قضیه نگاه کنیم آن هم این که امروز فرزند ما همکلاسی یک روستایی است که با خانواده ساکن شهر کازرون شده اند...

کجای این کار عیب یا ایراد دارد و چرا باید کسی ناراحت باشد؟!

مطمئناً هیچ اشکالی ندارد که خانواده ای از روستاهای اطراف به شهر مهاجرت کند هم چنان که هیچ مشکلی در مهاجرت ما کازرونی ها به مرکز استان یعنی شیراز وجود ندارد و هیچ منع قانونی یا مدنی یا عرفی و شرعی در این مهاجرت انسان ها به دیگر نقاط زمین خدا نیست.

اشکال و ایراد آن جاست که ما همه چیز را برای خودمان بخواهیم و خدای نکرده نعمت های خداوندی و رفاه و آسایش را تنها سهم خودمان بدانیم...

ایراد آن جاست که با دید تحقیر بخواهیم به روستا زاده نگاه کنیم وقتی که با لهجه صحبت می کند...

ایراد آن جاست که ما بخواهیم لهجه ی خودمان را برتر از دیگر لهجه ها بدانیم!

و اشکال آن جاست که خودمان را حتی برای لحظه ای نتوانیم به جای یک روستایی بگذاریم که در محل زندگی‌اش کتابخانه ندارد، و با آن همه استعداد ورزشی اما سالن یا اماکن ورزشی ندارد، ساختمان بهداشت و درمان و کلینیک پزشکی و بیمارستان و درمانگاه ندارد، استخر نیست، آب نیست راه های ارتباطی و مخابرات و بانک نیست و دسترسی به یک سری تسهیلات و خدمات رفاهی و پارک محله ای و غیره ندارند و از همه مهم تر بسیاری از روستاها مدارس در مقطع تحصیلی بالاتر از دبستان و آموزشگاهی نیست...

شما باشید در روستا می مانید یا به مرکز شهرها مهاجرت می کنید، که بعید می دانم پاسخ تان آری باشد که در روستا ماندگار می شوید!

دولت اول باید مسائل رفاهی در دهات و روستا و بخش ها را آن قدر قوی کند و خدمات رسانی داشته باشد که فرد روستایی دلیلی برای سکونت در شهر نبیند...

هرچند که به خاطر اشتغال و خصوصاً این روزهای خشکسالی و کم آبی و زراعت خراب و باغ داری های ضرر بده، بسیاری از روستایی ها به اجبار و برای کسب درآمد به شهرها پناه می آورند و مدت زمانی دیگر مجبور به کوچ دادن خانواده به سمت شهر نیز می شوند، اما این راهی نیست که سرانجام خوشی داشته باشد و تعطیلی کشاورزی و دام داری و باغ داری آینده ی خوبی را برای کشور نخواهد داشت!

انسان ها در کنار هم و در یک محیط اجتماعی زندگی می کنند با آداب و رسوم متفاوت و عقاید گوناگون و طرز تفکرهای مختلف اما این دلیلی نیست که بخواهند یک دیگر را تحقیر کنند یا احساس کنند که دیگری جای دیگری را تنگ کرده است خصوصاً وقتی که زمین پروردگار بسیار وسیع است و جا برای همه ی بندگانش دارد.

این بحث قدیمی دهاتی و شهری که الحمدالله این روزها دیگر از زبان کم تر کسی بیرون می اید به کلی مطرود و بی ارزش است وقتی که همه ی انسان ها از هر نژاد و رنگی با هم خواهر و برادرند

وقتی که سفید و سیاه و ترک و لر و عرب و فارس و دشتی در همین سرزمین پهناور کازرون با هم به نیکی زندگی می کنند و در بسیاری از موارد با هم وصلت دارند دیگر جایز نیست که شهری و روستایی بر زبان کسی جاری شود.

کازرون متعلق به همه ی کازرونی هاست چه خواسته مهاجرانی که از تبریز و کردستان و همدان و خوزستان و بوشهر ساکن شده باشند!

ما باید به با هم زندگی کردن افتخار کنیم و اخلاق و شخصیت انسان ها را ملاک خوب بودن افراد بدانیم نه متعلق به کجا بودن یا روستایی و شهری کردن!

من با افتخار می گویم که خیلی از دوستان عزیزم که سال هاست با آن ها ارتباط حتی خانوادگی دارم روی یک نیمکت می نشستیم و در یک دبیرستان درس خواندیم و هم سربازی بوده ایم و یک دانشگاه تحصیل کرده ایم و در یک بازار کار می کنیم و در همسایگی هم خانه داریم!

پس هم دیگر را دوست تر داشته باشیم و به شعور یک دیگر و شخصیت هم احترام بگذاریم...

و از همه مهم تر به محل تولد دوستان مان بیشتر از همیشه احترام بگذاریم چون همه جای ایران وطن ماست..‌.

و همه جای کازرون خاک و بدن ماست!

روستایی عزیز دوستت دارم

نویسنده: بهادر ریاضی