مقام معظم رهبري و داستان مجسمه نزديك كازرون

کد خبر: ۱۹۴

تاریخ: ۰۴ شهريور ۱۳۸۷ - ۲۲:۴۴

مقام معظم رهبري در بخشي از سخنان خود در جمع مديران استان فارس به يكي از نقوش اطراف کازرون (در شهر تاريخي بيشاپور) اشاره كرده و مي‌فرمايند:

«من همين‏جا اشاره بكنم به اين بناهاى باستانىِ مربوط به قبل ازاسلام؛ تخت جمشيد و بقيه‏ى چيزهائى كه در اين استان هست. انسان از دو نظر ممكن است به اين مراكز باستانى نگاه كند؛ اينها را بايد از هم تفكيك كرد. يك نگاه اين است كه اينها متعلق به جباران تاريخ بوده. هر كدامى كه نگاه مي‌كنيم، به يك نحوى به يكى از جباران تاريخ و طاغوت‌هاى بشرى ارتباط پيدا مي‌كند. بله، از اين جهت نگاه منفى به اينها هست. غالب متدينين و انسان‌هايى كه نفرت طبيعى از استبداد و از جباريت دارند، با اين ديد وقتى به اين بناهاى باستانى نگاه مي‌كنند، طبعاً براى آنها جاذبه‏اى ندارد. ليكن يك جنبه‏ى ديگر هم وجود دارد و آن اين است كه اين بناها محصول سرپنجه‏ى هنرمند ايرانى است؛ محصول فكر راقى و روشن‏بين ايرانى است در سال‌ها و قرن‌ها پيش از اين؛ اين جنبه‏ى مثبت قضيه است. همه‏ى بناهايى كه از لحاظ تاريخى - چه در اينجا، چه در اصفهان، چه در بقيه‏ى نقاط كشور - وجود دارد، از اين قبيل است. درست است كه جبّاران استفاده كردند، اما خالق و آفريننده‏ى اين مجموعه‏ها كيست؟ ذهن ايرانى است، سرانگشت هنرمند ايرانى است، روحيه‏ى بلندنظر ايرانى است، ابتكار و ذوق ايرانى است؛ اين براى يك ملت افتخار است. با اين ديد وقتى نگاه بكنيم، مى‏بينيم اينها مثبت است؛ چه تخت جمشيد، چه بقيه‏ى مناطق ديگر. اينها را نشان بدهيد.

در دنيا از چيزهائى كه جنبه‏ى افتخارآميز هم خيلى ندارد، گاهى اوقات به عنوان مفاخر تاريخى استفاده مي‌كنند. آن كسانى كه مفاخر تاريخى را ندارند، براى خودشان خلق مي‌كنند! ما اين همه مفاخر تاريخى داريم، اين همه چيزهايى كه مايه‏ى تفاخر تاريخى ملت ايران است، اعتماد به نفس ملت ايران است؛ چرا اينها را نشان ندهيم؟

يك نفرى براى من نقل مي‌كرد، مي‌گفت رفته بوديم يونان؛ ما را به مراكز گردشگرى گوناگون مي‌بردند و آنها را به ما نشان مي‌دادند؛ از جمله به نقطه‏اى بردند، گفتند اينجا همان‏جايى است كه سپاهيان ايرانى آمدند اينجا، از ما شكست خوردند. مردم را به يك بيابان خالى مي‌برند و نشان مي‌دهند كه اينجا آنجايى است كه ايرانى‏ها در آن دوره لشكركشى كردند و در اينجا شكست خوردند. يك فضاى خالى را نشان مي‌دهند، يك ماده‏هاى تاريخى را با يك فضاى خالى اثبات مي‌كنند. خوب، اينجا نزديكى كازرون - آنطورى كه شنيدم - مجسمه‏ى والرين (Valerianus) است، امپراتور روم، كه زانو زده در مقابل پادشاه ايران. خيلى خوب، اينجا را برويد نشان بدهيد؛ اين به آن در! (خنده‌ي حضار) اين همه نقاط مثبتى كه مي‌تواند گذشته‏ى ما را نشان بدهد.

من البته به شما عرض بكنم؛ اعتقاد راسخ و جازم و علمى دارم كه آنچه ايرانى بعد از آمدن اسلام كرده، اصلاً قابل مقايسه نيست با آنچه در طول تاريخ گذشته‏ى خودش داشته. ايران در دوران اسلامى، در قرن سوم و چهارم و پنجم هجرى، در قله‏ى دانش و تمدن و سياست و اقتصاد جهانى قرار داشته. هيچ جاى دنيا - از شرق و غرب، از آسيا و اروپا - در اين حد نبودند؛ اين به بركت اسلام بوده. ايران قبل از آن هرگز چنين اوجى را نداشته. در دوران سلسله‏هاى گوناگون ايرانى - از آل بويه بگيريد تا غزنويان و سلجوقيان و بقيه، تا دوره‏ى صفويه - اين بخش از تاريخ ايران قابل مقايسه نيست؛ اما آن بخش ديگر تاريخ ايران هم، تاريخ ماست؛ آن هم ايران است؛ حالا يك حاكم طاغوتى در رأسش بوده، سنت‌هاى غلط و آئين‌هاى باطلى در آنها وجود داشته؛ آن به جاى خود، امر ديگرى است؛ اما هنر ايرانى است. به هر حال روى مسئله‏ى گردشگرى حتماً بايستى كار شود؛ هم در زمينه‏ى مزارات اسلامى كه بهترينش را شما در اينجا داريد، هم به وسيله‏ى مفاخر ادبى و هنرى ما كه شما عالى‏ترينش - يعنى حافظ و سعدى - را اينجا داريد، هم در زمينه‏ى آنچه كه در گذشته‏ى تاريخ وجود داشته است.»

منبع: پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري

نویسنده: كازرون نما