نامه‌ي نماينده‌ي اسبق كازرون به مراجع معظم تقليد

به گزارش خبرنگار كازرون نما محمدباقر باقري‌نژاديان فرد نماينده مردم كازرون در مجالس سوم و ششم در نامه‌اي خطاب به مراجع معظم تقليد نسبت به مرگ فرزندش تظلم‌خواهي كرد.

کد خبر: ۷۸۶۰

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۰ - ۱۱:۵۸

وي نامه‌ي خود را با اين عبارات آغاز كرده است:

«احتراماً به منظور تظلّم خواهی از شما مرجع بزرگوار دینی و اجتماعی، به اختصارشرح جنایت هولناکی که در اواخر ماه مبارک شعبان رخ داده است، به محضرتان میرسانم. تا آنگونه که شایسته جایگاه رفیع و مسئولانه مراجع شیعه که پناهگاه تاریخی مظلومان در برابر ستمگران بوده و هستند؛ به دادخواهی خانواده های مظلوم قربانیانی از این دست ،همّت گمارید، تا فردای قیامت که نزدیک است نزد الله جل جلاله و انبیا و اولیای بزرگ، بیش از بیش رو سفید باشید.»

باقري‌نژاد در ادامه ضمن اشاره به ماجراي مرگ دختر خود مي‌نويسد:

«در تاریخ ۶/۵/۹۰ ساعت ۷ بعدازظهر دختر ۲۸ ساله ام ، دانشجوی دانشگاه علم و صنعت، از منزل واقع در خیابان دولت خارج شده و کمتر از ۲۴ ساعت بعد جنازه اش در حوالی کوههای بی بی شهربانوی شهرری که روی تخته سنگی رها شده بود،توسط کلانتری آن محل کشف و به خانواده اطّلاع داده شد. بزرگترین ابهام پرونده ؛ فاصله دهها کیلومتری بین منزل و محل کشف جنازه ایشان است. براساس گزارش پزشکی قانونی کهریزک علّت مرگ مشخّص نشده است. »

وي همچنين به تذكر هفت نكته درباره‌ي سوابق خود، خانواده‌ و دختر خويش پرداخته است:

۱ – فاطمه دختری مؤمن،پاک، دایم الذکر و کم حرف بود. معمولاً براساس ضرورت و یا برای پیاده روی از خانه بیرون می رفت و بعد از یکی دو ساعت باز می گشت. قبل از روز حادثه نیز مدّت ها بود که از منزل بیرون نرفته بود.

۲ – فاطمه مظلومه از طرف مادر از سادات موسوی، از نسل الگوی دو عالم و پیرو حضرت صدّیقه طاهره (س) بود.

او ماه شعبان به دنیا آمده و۲۸ سال بعد در همان ماه مبارک به خدا پیوست و روز اوّل ماه مبارک رمضان به خاک سپرده شد.

۳ – فاطمه نام مادرم بود که چهل سال پیش قربانی نظام ستمشاهی شده بود و آن را بر روی دخترم نهادم و از خدا طلب خیر کثیر نمودم؛ بود.

۴ – پدر فاطمه، اینجانب، در دوران دانشجویی و در دفاع از نهضت امام در اسفند سال ۵۰ گرفتار دژخیمان ساواک می شود. در دادگاه اوّل به ۶ ماه زندان و در تجدیدنظر به علّت پایداری بر مواضعش به سه سال زندان ظالمانه محکوم می شود. پس از آن در شهریور سال ۵۱ مادر و دو برادرش در زمان بازگشت از ملاقات وی در پشت میله های زندان قصر در یک حادثه رانندگی در نزدیک کازرون زنده زنده سوختند وبه شهادت رسیدند؛ ولی رژیم شاه سعی می کرد آن را عادی جلوه دهد. بعد از سپری کردن سه سال زندان و تحمّل شکنجه های جسمی و روحی ، در سال ۵۳ آزاد و بلافاصله مخفیانه و علنی در راه سرنگونی نظام ستمشاهی تا پیروزی انقلاب در سنگرهای متفاوت از جمله در مسئولیت خطیر معلّمی مبارزه را ادامه داد.همزمان با شهادت سید مصطفی خمینی در مدارس کازرون به معرّفی امام و ماهیّت رژیم می پردازد و جوانان را آگاه می سازد که منجر به اعلام حکومت نظامی در کازرون و تبعید وی به شهرهای دیگر می شود.

۵ – بعد از انقلاب جهت پیشبرد اهداف و تحکیم پایه های انقلاب اسلامی حول محورهای مکتب،مردم،وطن و نظام همه توان و تلاش و تجربه خویش را به کار می گیرد، ودر نهادهای آموزش و پرورش، نمایندگی مجلس شورای اسلامی و شورایعالی کار و در جبهه ها و پشت جبهه ها به وظایف الهی – انسانی خود در خدمت به مردم در جهت رضای خدا مثنی و فرادی قیام مستمر می نماید.

۶ – اینجانب و دخترم مسلمان به دنیا آمده و مسلمان زندگی کرده ایم. آیا اینچنین از ناموس مسلمان حمایت می کنند؟ در صورتیکه حضرت امیر المؤمنین (ع) بیرون آوردن خلخال از پای یک زن غیر مسلمان را تحمّل نمی فرمودند.

۷ – حافظ و مسؤول امنیّت شهروندان کیست؟

وي همچنين خود را فردي انقلابي و وفادار به خط امام دانسته و حمايت خويش را از برخي شخصيت‌هاي اصلاح طلب اعلام داشته و در نهايت نوشته است:

«استدعای ما از شما مرجع بزرگوار که همیشه مأمن و ملجأ مردم بوده اید این است، هر طور مصلحت میدانید برای دفاع از حق دینی انسانی شهروندی از حاکمیّت بصورت کلّی و بویژه دستگاه اطّلاعاتی سؤال فرمایید حفاظت از امنیّت ، ناموس و جان مردم در جمهوری اسلامی باید اینگونه باشد؟

چنانکه مستحضرید از آموزه قرآن کریم است که اگرخون انسان مظلومی ریخته شود مثل این است که خون همه انسانها ریخته شده و از آنجا که خدای واحد قهّار پشتیبان خون مظلوم است ، قطعاً مسؤولیت مراجع بزرگ شیعه در برابر جنایات فجیع این چنینی از باب امر به معروف و نهی از منکر بسیار سنگین است.

امید است با اجرای هر چه بیشتر عدالت زمینه ظهور منتقم بزرگ مظلومان هموارتر گردد.»