زندگی به کاروانسرای کنار تخته بازگشت

فعالان میراث‌فرهنگی در تازه‌ترین بازدیدها از کاروانسرای کنارتخته به روند مثبت بهسازی و مرمت‌ها اشاره‌کردند. آن‌ها معتقدند کاروانسرای کنار تخته متعلق به دوره صفوی و یکی از سه کاروانسرای تاریخی شهرستان کازرون محسوب می‌شود.

کد خبر: ۹۷۱۷

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۱

کاروانسرای کنار تخته که در اثر مرور زمان دچار آسیب‌های جدی شده بود هم اکنون در دست مرمت است.  مرحله نخست عملیات بهسازی این بنای تاریخی متشکل از؛ کاه گل پشت بام، سنگ‌کاری جرزها، تقویت پی و سقف حفاظتی است.

به‌گزارش کازرون نما به نقل از CHN، کاروان سرای کنارتخته از نوع کاروان‌سراهای درون شهری است که با هدف جایگاهی برای آسایش کاروانیان در دوره صفویه احداث شده است. این بنا از سنگ وگچ ساخته شده ودارای یک ایوان درضلع جنوبی بنا است که به یک سرای(صحن) مستطیلی شکل باز می‌شود. سقف این ایوان از نوع تاق‌های جناقی شکل بوده که بخشی از آن تخریب شده است.

«سیاوش‌آریا» فعال میراث‌فرهنگی در اینباره می‌گوید: درتازه‌ترین بازدیدی که به همراه اعضای انجمن مهرگان از کاروانسرای کنارتخته داشتیم متوجه روند بهسازی بنای مورد نظر شدیم. این درحالی‌است که مدتها بود که درهای این کاروانسرای تاریخی به‌روی گردشگران بسته بود.

پیش از این محمدرضا معینی  مدیر اداره میراث‌فرهنگی کازرون به عملیات بهسازی کاروانسرای کنار تخته اشاره کرده بود که  اعتباری افزون بر 38 میلیون تومان را  در بر داشته است. به‌طوری‌که بهسازی مرحله نخست این بنای تاریخی شامل کاه گل پشتبام،اجرای سنگ‌کاری جرزها، تقویت پی و اجرای سقف حفاظتی این کاروان سرا درفضایی به مساحت 3هزارمترمربع صورت گرفته است.

این کاروان سرا متشکل از بازار،گرمابه،آب انبار ومسجد است وبرای ساخت این بنا ازسنگ،لاشهوگچ استفاده شده است.این اثر تاریخی به شماره 2850 دربهمن ماه سال 88 در فهرست آثارملی کشور  به ثبت رسیده است.

در مستندات تاریخی آورده شده است که  این کاروانسرا در دوران قاجار از رونق فراوانی برخورداربوده به‌گونه‌ای که مشیرالملکشیرازی افزون بر بهسازی، در نزدیکی آن پلی می‌سازد که اهمیت آن را دوچندان می کند.

کاروانسرای تخته‌کنار دربخشغربی وبه فاصله 50 کیلومتری کازرون و از نوع کاروان سراهای درون شهری است که جایگاهی برای آسایش و استراحت کاروانیان بوده است.

هم اکنون فعالان میراث فرهنگی مرمت و بهسازی این اثر تاریخی را امید بخش توصیف می کنند و امیدوارند که آثاری که در معرض تخریب قرار گرفته اند هرچه سریعتر احیا و مورد استفاده قرار گیرند.